อุทยานแห่งชาติภูกระดึง อำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย

อุทยานแห่งชาติภูกระดึง มีเนื้อที่ประมาณ 348.12 ตารางกิโลเมตร หรือ 217,576.25 ไร่ ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2502 เป็นอุทยานลำดับที่ 2 ถัดจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาหินทรายยอดตัดอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของที่ราบสูงโคราช ใกล้กับพื้นที่ลาดทิศตะวันออกของเทือกเขาเพชรบูรณ์ พื้นที่ของภูเขาส่วนใหญ่สูงระหว่าง 400-1,200 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง มียอดสูงสุดคือ ภูกุ่มข้าว สูงประมาณ 1,350 เมตร พื้นที่ราบบนยอดภูกระดึงมีความกว้างถึง 60 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 37,500 ไร่ คล้ายรูใบบอน มีสังคมของพืชเมืองหนาว ได้แก่ ป่าสนสองใบ ป่าสนสามใบ ป่าเมเปิ้ล และพันธุ์ไม้ดอกที่สวยงาม เช่น กุหลาบป่า เอื้องม้าวิ่ง เอื้องคำหิน ดอกม่วนดักหงาย เป็นต้น และยังเป็นแหล่งต้นน้ำของลำน้ำพอง ซึ่งหล่อเลี้ยงเขื่อนอุบลรัตน์และเขื่อนหนองหวายในจังหวัดขอนแก่น

ด้วยสภาพอากาศที่เย็นสบายตลอดปี และอากาศที่หนาวเหน็บในฤดูหนาว จึงมีนักท่องเที่ยวหนุ่มสาวเดินทางมาเทียวที่นี่จำนวนมากในแต่ละปี แม้ว่าการเดินทางขึ้นภูกระดึงจะต้องเดินเท้าไต่ปีนหนีความสูงชันถึง 9 กิโลเมตร แต่ก็มีจุดให้แวะพักเหนื่อยตลอดเส้นทาง ทั้งที่ปางกกค่า ซำแฮก ซำบอน ซำกกกอก พร่านพรานแป ซำกกหว้า ซำกกไผ่ ซำกกโดน และซำแคร่ ซึ่งเป็นเนินเขาช่วงสุดท้ายก่อนจะเดินขึ้นหลังแป หรือพื้นที่ราบบนภูกระดึง การเดินขึ้นภูกระดึงนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเลือกเดินขึ้นช่วงเช้า เพื่อให้ถึงยอดภูก่อนค่ำ ตลอดเส้นทางยังมีสิ่งที่น่าสนใจให้ชมตลอด โดยเฉพาะสภาพป่าไม้ที่เปลี่ยนแปลงไปตามระดับความสูงตั้งแต่ 600-1,350 เมตร จากป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง ป่าดิบเขา ไปจนถึงป่าสนบนหลังแป รวมถึงพรรณไม้หายากทั้งต้นเมเปิ้ล หรือ ไฟเดือนห้า ที่จะเปลี่ยนสีแดงสดในฤดูหนาว ประมาณเดือนธันวาคม ต้นหม้อข้าวหม้อแกงลิง ดอกกระเจียว ต้นสนสองใบ และต้นสนสามใบ เรียกว่าเหนื่อยแต่ก็คุ้มค่ากับการได้เดินชมความงามของธรรมชาติแบบใกล้ชิด